Pozytywizm
Pisarze okresu pozytywistycznego w swoich utworach pokazywali świat ludzi biednych i pokrzywdzonych. Ich utwory to najczęściej nowele, krótkie i zwięzłe. Bohaterowie tych nowel borykają się z wielkimi problemami, z odrzuceniem niezrozumieniem i z zawiścią ze strony innych. Przykładem są nowele Henryka Sienkiewicza” Szkice węglem”, „Janko muzykant”, „Jemioł”, „Bartek zwycięzca”. Eliza Orzeszkowa ukazuje taki świat w Tadeusz”, Bolesław Prus ”Antek”, „Za chlebem”. Pisarze tego okresu opisywali świat realny i ściśle związane z czasem w jakim żyli tematy. W niektórych nowela bohaterami były dzieci i ich marzenia, które nigdy nie realizowały się. W twórczości pozytywistów największe znaczenie ma problematyka poruszana z humanitaryzmem, demokratyzmem, patriotyzmem. Do pisarzy tego okresu należeli: Adam Asnyk, Bolesław Prus, Eliza Orzeszkowa Meir Ezofowicz, Kraszewski, Konopnicka. Pod koniec pozytywizmu został on skrytykowany przez Artura Górskiego i młodych twórców. Do dzisiaj ich dzieła omawiane są na lekcjach języka polskiego we wszystkich szkołach.